Σημειώσεις πεδίου
Σκέψεις ανάμεσα στα έργα — ημιτελείς, ατρίμματες. Απλώς ειλικρινείς.
AI και υγεία
Η τεχνολογία γίνεται ανθρώπινη όταν σταματά να προσπαθεί να αντικαταστήσει τους ανθρώπους και αρχίζει να τους κάνει πιο κατανοητούς.
Στην ιατρική, η ακρίβεια έχει σημασία. Αλλά η κατανόηση συχνά αρχίζει νωρίτερα — στη γλώσσα, στον φόβο, στη ντροπή, και στη στιγμή που ένας ασθενής δεν ξέρει πώς να πει κάτι.
Μια καλή εφαρμογή υγείας δεν πρέπει να είναι πιο δυνατή από τον άνθρωπο που θέλει να βοηθήσει.
Το AI στην υγεία δεν πρέπει να προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Πρέπει να περιορίζει, να δομεί και να ξέρει πότε να σιωπά.
Πολυγλωσσία
Δεν σκέφτομαι σε μία μόνο γλώσσα. Κινούμαι ανάμεσα σε χώρους όπου η ίδια μνήμη ακούγεται διαφορετικά.
Κάποιες λέξεις χάνουν στη μετάφραση όχι μόνο τον ήχο, αλλά και την καταγωγή.
Μια γλώσσα δεν είναι απλώς εργαλείο. Είναι τόπος όπου έζησες κάποτε.
Όταν αλλάζω γλώσσα, δεν αλλάζω μόνο λέξεις. Μερικές φορές αλλάζω την απόστασή μου από τον εαυτό μου.
Συστήματα
Ένα σύστημα συχνά αναγνωρίζει τα αδύνατά του μόνο όταν μπαίνει κάποιος για τον οποίο δεν σχεδιάστηκε ποτέ.
Όσοι σχεδιάζουν συστήματα πρέπει πρώτα να μάθουν ποιος αγνοείται από αυτά.
Η αποδοτικότητα δεν είναι αυτόματα πρόοδος. Μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι ένα λάθος επαναλαμβάνεται πιο γρήγορα.
Ένα καλό σύστημα προστατεύει όχι μόνο διαδικασίες. Προστατεύει και ανθρώπους από τα τυφλά σημεία αυτών των διαδικασιών.
Μετανάστευση και άφιξη
Η άφιξη δεν είναι τόπος. Είναι κατάσταση που μερικές φορές αρχίζει χρόνια αργότερα.
Μπορείς να φτάσεις σε μια χώρα και να είσαι ακόμα στο δρόμο για πολύ.
Η μετανάστευση δεν είναι μόνο κίνηση πέρα από σύνορα. Είναι και η αργή αναδιάταξη αυτού που ονομάζουμε μνήμη.
Έμαθα ότι το σπίτι μερικές φορές δεν εξαφανίζεται. Απλώς αλλάζει μορφή.
Εκπαίδευση και εργασία
Δεν βίωσα ποτέ την εκπαίδευση ως γραμμή, αλλά ως συλλογή πορτών που δεν άνοιξαν στη σωστή σειρά.
Κάποιοι χτίζουν καριέρες. Άλλοι χτίζουν δομή από παρατραβήγματα.
Κάθε δουλειά που έκανα μού δίδαξε κάτι — συμπεριλαμβανομένων αυτών που κανείς δεν παίρνει ιδιαίτερα σοβαρά στο βιογραφικό.
Η δουλειά μετά το σχολείο δεν σήμαινε για μένα μόνο κέρδος. Σήμαινε να βλέπω κάθε χρόνο έναν νέο κόσμο από μέσα.
Τεχνολογία και τεχνική
Όσοι δούλεψαν με τα χέρια κατανοούν την τεχνολογία αλλιώς. Όχι μόνο ως θεωρία, αλλά ως αντίσταση, βάρος, σφάλμα και ύλη.
Μια συσκευή δεν είναι ποτέ απλώς συσκευή. Κουβαλά τις υποθέσεις όσων τη σχεδίασαν.
Ανάμεσα σε μηχανική, λογισμικό και ιατρική δεν υπάρχει ρήγμα για μένα. Είναι διαφορετικές γλώσσες για το ίδιο πρόβλημα: πώς λειτουργεί κάτι — και γιατί όχι;
Πολιτισμός και χώρες
Για πολλούς το Ιράν είναι μόνο πολιτική ιδέα. Για μένα είναι και μυρωδιά, γλώσσα, βουνά, σχολικοί δρόμοι, εργαστήρια, οικογενειακά δωμάτια και πολιτισμός παλαιότερος από τις κρίσεις του.
Όσοι έζησαν σε πολλές χώρες δεν συγκρίνουν μόνο κοινωνίες. Συγκρίνουν τρόπους σιωπής, ελπίδας και συνέχισης.
Κάθε πόλη όπου έζησα μού έδειξε μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού μου.
Λογοτεχνία και μνήμη
Το να γράφω δεν σημαίνει να κρατιέμαι στο παρελθόν. Σημαίνει να του δίνω μορφή που μπορεί να κοιταχτεί.
Κάποιες αναμνήσεις δεν επιστρέφουν ως ιστορίες, αλλά ως εικόνες, ήχοι ή προτάσεις.
Ένα βιβλίο συχνά δεν αρχίζει με το πρώτο κεφάλαιο. Αρχίζει τη στιγμή που η σιωπή γίνεται πολύ βαριά.
Επιχειρηματικότητα
Μια εταιρεία δεν πρέπει να πουλά μόνο λύση. Πρέπει να μπορεί να εξηγήσει ποιο πρόβλημα θεωρεί άξιο να δουλεύει επάνω του για χρόνια.
Δεν με ενδιαφέρουν οι δυνατές ιστορίες ιδρυτών. Με ενδιαφέρει αν μια ιδέα είναι αρκετά ήσυχη για να γίνει σοβαρή.
Ένα brand για μένα δεν είναι λογότυπο. Είναι στάση που παραμένει αναγνωρίσιμη ακόμα κι όταν κανείς δεν την εξηγεί.
Ταυτότητα
Δεν προήλθα από ένα μόνο υπόβαθρο. Είμαι φτιαγμένος από μεταβάσεις.
Μερικές φορές η πολυμορφία δεν είναι πλεονέκτημα. Πρέπει πρώτα να μάθεις να τη τακτοποιείς ώστε να την καταλαβαίνουν οι άλλοι.
Δεν ήθελα ποτέ μία μόνο κατεύθυνση. Ήθελα να καταλάβω γιατί γεννιούνται οι κατευθύνσεις.
Αθλητισμός, μουσική και τέχνη
Ο αθλητισμός τακτοποιεί το σώμα, η μουσική τον χρόνο, η τέχνη ό,τι μένει ανάμεσα.
Η μουσική ήταν συχνά για μένα η γλώσσα που δεν απαιτεί εξήγηση.
Η τέχνη με ενδιαφέρει εκεί που δεν στολίζει, αλλά κάνει ορατό ό,τι πριν μόνο αισθανόταν.